Eduardo Mendoza

Zawód pisarza wiąże się niekiedy z wieloma nieprzyjemnościami, zwłaszcza jeśli celowo on ingeruje na swój sposób w przyjęte współcześnie normy społeczne, moralne i etyczne. Tacy pisarze kierują się głównie myślą, że im bardziej jest coś kontrowersyjnego tym lepiej się sprzedaje. Jest to jednak przykra prawda. Wystarczy spojrzeć choćby na listę bestsellerów wśród sprzedawanych książek. Autorzy tacy jak Eduardo Mendoza czy Umberto Eco są strącani z listy przez pisarzy, dla których głównym priorytetem jest ubliżanie innym oraz wprowadzanie treści mogących obrażać innych. W dzisiejszych czasach czytelnicy są głodni treści, które mogą być kontrowersyjne oraz które negują współcześnie przyjęte zasady. Przykre jest, że człowiek upadł do tego stopnia, że cieszą go krzywdy innych, a co najgorsze granice pomiędzy dobrym a złym smakiem zostały na stałe zatarte przez młodsze pokolenia oraz popularyzowanie nowego rodzaju kultury. Ciężko znaleźć współcześnie książki, które mogą wnieść wiele do naszego życia.

Życie typowego Hiszpania nie różni się wcale od życia mieszkańca jakiegokolwiek kraju w Europie. Jednakże nadchodzą takie momenty, kiedy każdy Hiszpan staje się kimś więcej niż tylko mieszkańcem swojego kraju. Do takich chwil można wliczyć mecze piłkarskie lub rozdanie nagród, gdzie wśród laureatów znajduje się przedstawiciel kraju z Półwyspu Pirenejskiego. Rozdanie nagród z zakresu sportowca roku w Europie bądź literata sprawia, że wielu Hiszpanów siedząc przed telewizorami i z zaciśniętymi kciukami liczy na wygraną swojego rodaka. Wielu sławnych Hiszpanów jak na przykład Eduardo Mendoza lub hiszpańscy piłkarze mogą z dumą panoszyć się po ulicach miast w swoim kraju i nikt im nie będzie złorzeczyć a wręcz przeciwnie – będzie im gratulować na każdym kroku i życzył dalszych sukcesów. Ten typ uprzejmości jest słabo widoczny zwłaszcza w krajach Europy Wschodniej i Środkowej, gdzie mentalność ludzka jest odwrotnie proporcjonalna do mentalności Hiszpanów czy Włochów. Pozostaje tylko zazdrościć.